Categorieën
Arbeidsrecht

Bezorger niet in loondienst van Deliveroo (Arbeidsrecht)

bezorger Deliveroo

Zijn de maaltijdbezorgers van Deliveroo zzp’ers of eigenlijk in vaste dient volgens het arbeidsrecht? Die vraag staat centraal in een uitspraak van de rechtbank Amsterdam.

Student met bijbaantje bij Deliveroo

Deliveroo is in 2015 in Nederland begonnen met haar activiteiten, te weten het bieden van een digitaal platform waarop onafhankelijke restaurants digitaal gekoppeld worden aan klanten. Eiser is student aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is in 2016 in dienst getreden als maaltijdbezorger op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd. In november 2017 tekende hij een zzp-contract.

Advies? Bel vandaag nog 06-27129900

Het geschil

Eiser wil dat de rechtbank voor recht verklaart dat de overeenkomst tussen partijen geduid moet worden als een arbeidsovereenkomst, althans dat de bepalingen van titel 10 van boek 7 BW (waarin het arbeidsrecht is geregeld) van toepassing zijn. Hij stelt hiertoe dat de huidige rechtsbetrekking tussen hem en Deliveroo moet worden geduid als een arbeidsovereenkomst, ondanks dat de overeenkomst vermeldt dat het een overeenkomst van opdracht is. Eiser heeft zich immers jegens Deliveroo verbonden arbeid te verrichten tegen betaling van loon, waarbij sprake is van een gezagsverhouding.

Lees ook de algemene informatie over arbeidsrecht >>

Uitgangspunt voor de beoordeling

De rechter oordeelt als volgt. Bij de toetsing moet acht worden geslagen op alle omstandigheden van het geval. Daarbij gaat het niet alleen om de rechten en verplichtingen. Ook is belangrijk de wijze waarop partijen uitvoering hebben gegeven aan hun rechtsverhouding. Ook is niet één enkel kenmerk beslissend, maar moeten de verschillende rechtsgevolgen die partijen aan hun verhouding hebben verbonden in onderling verband worden bezien.

Wat was de intentie? Hoe is de praktijk?

Partijen hadden niet de intentie dat eiser als werknemer krachtens een arbeidsovereenkomst in dienst zou treden van Deliveroo. Dat blijkt o.a. uit het inschrijven door eiser van zijn eenmanszaak in het Handelsregister en het aanvragen van een btw-nummer. Eiser bepaalt zelf de route die hij fietst om een bestelling op te halen en af te leveren. Het is niet verplicht om kleding van Deliveroo te dragen. De veiligheidsregels zijn algemeen van aard en niet specifiek voor Deliveroo. Eiser mag zich laten vervangen door iemand anders als hij niet in staat is om te werken. Ook mag hij werken voor concurrenten.

Daarom geen arbeidsovereenkomst

Op grond van deze feiten en omstandigheden concludeert de rechter dat de rechtsverhouding niet te kwalificeren is als een arbeidsovereenkomst. Eiser wist ook dat hij als zelfstandig ondernemer ging werken. Hij mag zelf beslissen of hij zich aanmeldt voor werk en kan een bestelling weigeren, wat hij ook heeft gedaan. De vordering wordt afgewezen. De rechter merkt nog wel op dat in het huidige arbeidsrecht geen rekening is gehouden met de uit de (relatief) nieuwe platformeconomie voortkomende verhoudingen. Maar eventueel is het aan de wetgever om in te grijpen.

Bron: ECLI:NL:RBAMS:2018:5183